و به ياد آوريد هنگامى كه شما را از فرعونيان رهايى بخشيديم . آنان پيوسته عذاب ناگوار به شما مىچشاندند . پسرانتان را سر مىبريدند تا نسل شما را از بين ببرند ، و زنانتان را براى كنيزى و خدمتگذارى زنده مىگذاشتند ، و در اين ماجرا از جانب پروردگارتان آزمونى بزرگ بود . ( 49 ) و هنگامى را كه دريا را براى شما شكافتيم و شما را از چنگ دشمنان رهايى بخشيديم و فرعونيان را در حالى كه نظاره مىكرديد در دريا غرق كرديم . ( 50 ) و هنگامى را كه با پيامبرتان موسى چهل شب وعده گذاشتيم كه در آن به عبادت به سر برد ، آن‌گاه شما پس از رفتنش به وعده‌گاه ، گوساله را به خدايى گرفتيد ، در حالىكه ستمكار بوديد . ( 51 ) سپس شما را بعد از آن بخشيديم ، باشد كه سپاسگزارى كنيد . ( 52 ) و هنگامى را كه به موسى كتاب آسمانى تورات و جداكنندهء حق از باطل را عطا كرديم ، باشد كه هدايت شويد . ( 53 ) و هنگامى را كه موسى به قومش گفت : اى قوم من ، بىترديد شما با برگرفتن گوساله به پرستش ، به خود ستم كرديد ، پس به درگاه آفريدگارتان توبه كنيد و بدين‌منظور گوساله‌پرستان شما يكديگر را بكشند ، كه اين كار نزد آفريدگارتان براى شما بهتر است . پس از آن‌كه برخى مجرمان به قتل رسيدند ، خدا توبهء گنهكاران شما را پذيرفت ، كه او بسيار توبه‌پذير و مهربان است . ( 54 ) و هنگامى را كه گفتيد : اى موسى ، هرگز سخن تو مبنى بر اين‌كه خدا تورات را بر تو فروفرستاده است باور نمىكنيم تا اين‌كه خدا را آشكارا به چشم خود ببينيم و تأييد تورات را از او بشنويم . پس به‌سزاى اين سخنتان صاعقه شما را فروگرفت در حالى كه نظاره مىكرديد . ( 55 ) سپس شما را پس از مرگتان برانگيختيم ، باشد كه سپاسگزارى كنيد . ( 56 ) و ابرها را - آن‌گاه كه در بيابانى سوزان رهسپار بوديد - بر شما سايه‌گستر كرديم ، و « منّ » و « سلوى » بر شما فروفرستاديم ، و گفتيم : از روزىهايى كه به شما داده‌ايم و همه خوب و پاكيزه‌اند بخوريد . و آنان [ با سركشىها ] بر ما ستم نكردند ، بلكه بر خود ستم روا مىداشتند . ( 57 )